หลังจากที่ทั้งคู่กลับมาดีกันเหมือนเดิม และดูทุกอย่างน่าจะมีความสุขสมอารมณ์หมาย ตามที่น้องเขาคาดไว้ แต่ความสุขมันมักจะอยู่กับเราได้ไม่นาน แล้วความทุกข์และความเศร้าก็มักจะเข้ามาถามหาเราอยู่เสมอ เรื่องนี้ก็เหมือนกัน

วันนึ่งมีหญิงสาวคนนึ่งได้มีเคาะประตูและถามหาพี่เขา ตัวน้องผมก็ได้เปิดประตูรับและได้พบกับความสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร จึงถามว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เขาก็ตอบกลับมาทันทีว่า เป็นแฟนเก่าผู้ชาย เมื่อทราบดังนั้นก็ถามกลับไปว่า มาที่นี้ทำไม ฝ่ายนั้นก็ตอบกลับมาว่า มาเอาของที่ลืมว่าที่นี้ จากนั้นก็เริ่มมีปากเสียงกันระหว่างทั้งสองคน จนตัวผู้ชายได้ยินเสียง จึงออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเห็นแฟนเก่ามาหา ก็เข้าไปคุยและพยามยามอธิบายให้กับตัวน้องเขาเข้าใจแต่ก็ไม่มีประโยชน์ น้องเขาเอาข้าวของต่างๆของผู้หญิงคนนั้น ทิ้งออกทางหน้าต่าง เมื่อผู้ชายเห็นดังนั้นจึงขอโทษแฟนเก่า แล้วลงไปช่วยผู้หญิงเก็บของ จากนั้นก็ขึ้นถามถึงเหตุผลต่างๆที่ทำ และด้วยความน้อยใจของน้องเขาวิ่งเข้าครัวเอามีดกรีดข้อมือตัวเอง แต่ผู้ชายห้ามได้ไว้ทันก่อน แต่น้องเขายังไม่ยอมแพ้วิ่งเอาหัวชนกำแพงอีก ตัวผู้ชายจึงเข้าไปกอดให้น้องเขาหยุดทำเรื่องโง่ๆอีก จากนั้นก็ลากน้องเขาขึ้นเตียง เมื่อเสร็จกิจทุกอย่างก็เป็นปกติเรียบร้อยไม่มีการโวยวายใดๆนิ่งเป็นเด็กดีซะอย่างนั้น (พูดไม่รู้เรื่องต้องกด)

หลังจากนั้นไม่นานน้องเขาก็เลิกกับผู้ชายคนนี้ แล้วตัวน้องเขาก็ค่อยๆหายไปจากชีวิตผมไม่ได้มีการติดต่อมา และผมก็ไม่ได้ติดต่อน้องเขาไปด้วย ก็มีอยู่ครั้งน้องเขาก็โทรมาชวนผมไปเที่ยว RCA ผมก็ปฏิเสธน้องเขาไปว่า ขี้เกียจไม่อยากไป แล้ววันนั้นเลยเพื่อนผมก็ชวนไป RCA เลย วันนั้นผมจึงเชื่อว่าโลกกลม น้องเขาเดินเช้ามานั่งด้วยเลย แล้วยังถามผมด้วยไหนว่า ขี้เกียจมาไงและนั้นก็เป็นการพบหน้าน้องเขาเป็นครั้งสุดท้าย แต่ไม่รู้ว่าจะได้จักกันอีกหรือเปล่า นี่ก็ผ่านมา 3 ปีแล้ว ถ้าน้องเขาบังเอิญเข้ามาอ่านก็ สวัสดีแล้วกัน

--------------------------------------- จบ ---------------------------------------------

ป.ล. ผมไม่รู้ว่าน้องเขาโม้หรือเปล่า เกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด

หลังจากเหตุการณ์ที่ผู้ชายเอารถไปคว่ำมาจนเป็นเหตุให้ต้องนอนโรงบาล ตอนนี้น้องผมน้องผมก็รับหน้าที่ดูแลและเฝ้าพี่เขาอยู่ที่โรงบาลตลอด ผมก็งงว่ามึงไม่ไปเรียนหรอ แต่ก็ช่างน้องมันเถอะ แบบว่าไม่อยากจะถามถึง

แต่ช่วงนี้น้องเขามีหน้าที่อื่นให้ทำแล้ว คือ เป็นพนักงานรับโทรศัพท์แทนผู้ชาย เนื่องจากมีผู้หญิงมากหน้าหลายตา หมั่นโทรเขามาหาพี่เขาคนนี้เป็นจำนวนมาก ทำให้น้องผมไม่ต้องทำอะไรแล้วนอกจากรับโทรศัพท์ และประกาศศักดาความเป็นแฟนให้กับผู้หญิงพวกนั้นให้ได้รับรู้ว่าใครเป็นใคร

หลังจากที่ออกจากโรงบาลได้พี่เขาก็กลับมารักษาตัวที่บ้านเขา น้องเราด้วยความเป็นห่วงก็มาอาศัยหรือจะบอกให้ดีหน่อยก็มาดูแลพี่เขา เนื่องจากพี่เขาอยู่คนเดียวไม่มีใคร อาจจะเป็นเพราะตัวผู้ชายมีผู้หญิงโทรมาบ่อยๆจนเกิดการไม่ไว้วางใจจึงมาอยู่ด้วย แต่ก็ไม่วายยังเกิดเรื่องขึ้นอีก

วันนั้นทั้งคู่ก็ไปเดินเล่นที่สะพานพุทธ เดินๆไปสักพักก็มีโทรศัพท์ของผู้ชายโทรเข้ามา ไอ้น้องผมก็รับโดยทันที ในสายนั้นเป็นเสียงหญิงสาว ไอ้น้องผมก็ถามไปว่า "โทรมาทำไม" ทางฝ่ายนั้นก็ตอบมาว่า "ก็อยากจะคุยด้วยเฉยๆ" และก็ถามกลับว่า "ว่าเป็นใคร" น้องเขาก็จี๊ดขึ้นมาทันที "ก็เป็นแฟนพี่เขา" จากนั้นก็มีปากมีเสียงกัน เมื่อวางสายเสร็จ คนต่อไปที่จะโดยอิทธิฤทธิ์น้องผมคนนี้ต่อก็คือ ผู้ชายอีน้องเขาก็โวยวายถามกับผู้ชายว่าผู้หญิงตนนี้เป็นใคร เป็นอะไรกัน ไม่ได้ถามเพียงอย่างเดียวยังมีการทุบตีอีกตังหาก (นักเขาเคยเรียนคาราเต้มาด้วยได้สายด้วยนะ แถมมือหนักโคตร ผมเคยโดยหยอกๆทีนึ่ง เจ็บ....มาก) อันนี้ทุบไม่คิดก็นึกดูแล้วกัน ทั้งเจ็บทั้งอายคนที่อยู่บริเวณแถวนั้น ก็คงคิดภาพออกนะ ทางเดินแคบๆคนเยอะๆ แล้วมาทุบกลางทางเดินมันจะอายคนเขาขนาดไหน ผู้ชายจึงลากตัวไปคุยกันบนสะพาน (สะพานที่สูงๆ ที่อยู่ข้างๆสะพานพุทธ) แล้วก็อธิบายให้น้องเขาฟังว่าเป็นอะไรอย่างไง ได้ไอ้น้องเรามันก็ไม่ฟังไม่เข้าใจ โวยวายต่างๆนาๆ แถมยังทุบตีพี่เขาหนักกว่าเดิมอีก จนผู้ชายทนไม่ไหวจึงพูดว่า "เลิกกันเถอะ" น้องเราก็เห็นด้วยซะอย่างนั้น ผู้ชายก็เดินลงสะพานไปอีกทางอีนี่คิดอะไรของมันไม่รู้ อยู่ๆก็เริ่มปีนราวสะพาน จะโดดลงน้ำ มันยังบรรยายให้ผมฟังว่า เหมือนมีเสียงคนกระซิบบอกมันให้ น้องเขากระโดดลงไป เมื่อเหมือนมีคนยุ น้องเขาก็เริ่มปีนทันทีจะโดดลงไปแล้ว พอดีผู้ชายหันกลับมาดูเสียก่อน จึงรีบมาคว้าตัวน้องเขาได้ทันก่อนที่จะโดดลงไป และกอดตัวน้องเขา แล้วขอโทษกับสิ่งต่างๆ และขอให้กลับมาเหมือนเดิมตอนที่ผมฟังเนี่ยผมละเครียดแทนเลยแม้งคิดได้ไงวะ นี่ถ้าพี่เขาไม่หันกลับมานี้มันคงไปลอยในน้ำจริงๆด้วย -_-!!

ด้วยเหตุนี้พี่เขาจึงลางานมาอยู่กับน้องเขาตลอด 3 วัน เพื่อปรับความสัมพันธ์อันดี (จะบอกว่าที่ผู้ชายหันกลับมาดูน้องผม อาจไม่ใช่ว่าเป็นห่วงนะแต่พอดีกุญแจรถมันอยู่กับน้องเขาพอดี.............จบ)

เรื่องราวมันยังไม่จบยังมีต่อคับ

หลังจากที่น้องเขาเลิกหนีออกจากบ้านก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ ก็มีโทรมาหาผมมาคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้

แต่ที่จะพูดถึงบ่อยๆ เห็นจะเป็นเรื่องของผู้ชายคนนึ่งชื่อ วอ จากที่ฟังๆมาก็ตามจีบน้องเขามานานแล้ว ละก็ดูแลน้องเขาดี แต่ไอ้ตัวน้องผมมันไม่ค่อยให้ความสนใจเท่าไร เขาก็ถามๆผมว่าควรจะคบกับพี่เขาดีหรือเปล่า? ไอ้ผมก็เห็นว่าผู้ชายนี้มันก็ดูแลน้องเราดี ผมก็เลยยุน้องเขาให้ลองๆคบกับผู้ชายคนนั้นดู แต่ก่อนหน้านั้นน้องเขาก็เคยยื่นข้อเสนอกับผมว่าให้ลองคบกับน้องเขาเป็นแฟนสักอาทิตย์นึ่ง ไอ้ผมก็คิดอยู่ประมาณ 3 นาที นี่กูอยากจะหาเรื่องใส่ตัวดีหรือเปล่าวะ เมื่อคิดได้อย่างนั้นผมก็ปฏิเสธน้องเขาไป แค่โทรมาปรึกษาปัญหาชีวิตกู ก็เหนื่อยแล้ว!! เมื่อกลับมาคิดอีกรอบผมรู้สึกได้เลยว่าผมได้ตัดสินใจได้ถูกต้องที่สุดแล้ว

จากนั้นไม่นานน้องเขาก็มา UPDATE เรื่องราวให้ผมฟัง ตอนนี้น้องเขาก็ได้คบก็ พี่ วอ คนนั้นแล้ว หลังได้คำยุยงจากผมไปไม่ถึงอาทิตย์ ไอ้ผมก็ดีใจที่น้องเขามีความสุขผู้ชายคนนั้นก็ดูแลน้องเราเป็นอย่างดี

เนื่องด้วยผู้ชายคนนี้มีอายุที่มากกว่า ทำงานทำการแล้วและออกมาอยู่ข้างนอกคนเดียว ตัวน้องเขาได้มีโอกาสไปเยี่ยมห้องผู้ชาย ด้วยนิสัยที่แอบรักความเป็นระเบียบขึ้นมาเฉยๆ ตัวน้องเขาก็จัดการจัดห้องให้ แต่ระหว่างที่จัดห้องก็ได้มีการหยอกล้อกันไปมา วิ่งเข้านั้นออกห้องนี้ จนมาสุดที่ห้องนอนแล้วน้องผมก็โดนตะครุบจากด้านหลัง ของเปลี่ยนเป็นโดนกอดทางด้านหลังแทน ตัวพี่เขาก็ถามน้องเขาว่า "รักพี่เปล่า?" ตัวน้องเขาก็ตอบอย่างเขินๆไป "ก็รัก" หลังจากนั้นเรื่องราวก็จบลงทีเตียง เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดผมก็อยากยินดีกับน้องเขา แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่านี่มึง ไม่ค่อยจะ......เลยนะ

แต่เรื่องมันไม่ได้จบเพียงเท่านี้ เพราะว่ามันไม่ใช่นี้นิยายที่จะจบอย่างมีความสุข หลังจากนั้นไม่นานสันดานผู้ชายคนนั้นก็เริ่ม เผยตัวออกมา เริ่มตีตัวออกห่าง เหมื่อนคำที่คนเขาว่ากันว่า น้ำแตกแล้วแยกทาง เมื่อถามเหตุผลก็จะอ้างว่า ไม่ว่างมีงานเยอะ ติดธุระสารพัน และไม่ค่อยโทรหา และมักจะอ้างเหตุผลเดิมๆที่ไม่สามารถไปหาได้หรือโทรกลับไปได้ จนตัวน้องเขาต้องเป็นฝ่ายที่ตาม ไม่ว่าจะโทรไปหาหรือไปหาที่ทำงาน น้องเขาก็เริ่มทนไม่ไหวจึงโทรมาระบายกับผมฟังอีกแล้ว เมื่อผมได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็บอกน้องเขาให้ เลิก ทนไปก็มีแต่เสียใจ เท่านั้น เลิกนะดีแล้ว ถัดจากนั้นอีกวันน้องเขาก็โทรมาแจ้งให้ผมฟังว่า ต้องนี้น้องเขาได้บอกเลิกผู้ชายคนนั้นแล้วโทรมาบอกตอนประมาณ 10 โมง และยังคุยว่า ได้เอาไปเล่าให้เพื่อนๆฟ้งอีกว่าเป็นคนบอกเลิก ไอ้ผมก็ยินดีด้วยทีเลิกกันแล้ว

วันนั้นเองตอน 4 ทุ่มก็ โทรมาอีกแต่คราวนี้ ร้องไห้โฮมาเลย ตอนนั้นผมกำลังจะกินข้าวเลย แบบว่าไม่เป็นอันต้องกินข้าวเลย ต้องนั่งปลอบไอ้น้องคนนี้ ผมก็ถามถึงสาเหตุว่าทำไมเกิดอะไรขึ้น น้องเขาก็ตอบมาว่า พี่เขารถคว่ำ แล้วน้องเขาก็เล่าเรื่องราวให้ฟังต่อว่า ก็ตอนเย็นพี่เขาโทรมาหาแล้วคุยกันอีท่าไหนไม่รู้ทะเลาะกัน แล้วก็วางสายกันไป จากนั้นอีกไม่นานพี่เขาก็ขับรถไปคว่ำซะ คงด้วยอารมณ์ประชดชีวิตสักอย่าง น้องเขาเมื่อรู้ว่าผู้ชายขับรถคว่ำก็ เพราะตัวเองเป็นสาเหตุก็ร้องไห้ใหญ่เลย ทีแรกก็จะขับรถไปหาพี่เขาที่โรงบาลแต่ แม่ก็ห้ามไว้กลัวว่าจะไปคว่ำด้วยกัน ซึ่งผมเองก็เห็นด้วยกับแม่ของน้องเขา จากนั้นอีกวัน น้องเขาก็ไปเยี่ยมผู้ชายที่โรงบาล เกิดความสงสารจึงกลับไปคืนดีกัน ทำให้ช่วงนั้นน้องเขาก็ไปเฝ้าผู้ชายตลอด ก็กลับมาหวานกันเหมือนเดิม ส่วนตัวผมเองก็รู้สึกว่าตัวผมเองก็มีส่วนผิดที่ไปยุน้องเขาให้บอกเลิก อันนี้เป็นบทเรียนให้ผมเลยว่า ถ้ามึงจะบอกเลิกอะไรกูจะไม่พูดอะไรมาก คิดเอาเองแล้วกันมึง เดี๋ยวไปยุอีกคราวนี้แม้งเกิดฆ่าตัวตายขึ้นมาแล้วผมจะทำไง?

เรื่องราวของน้องเขายังไม่จบ เอาไว้จะมาUPต่อในคราวหน้า...............